Papieren ingeleverd

De stapel papieren was ongeveer 1 cm dik. Alles was 2x uitgeprint. Papieren van de zaak, fm3 (ongeveer hetzelfde formaat als een paspoort)...weer alle pagina's, en nog veel en veel meer. We hadden alles compleet, ik had zelfs een mooie kleurenfoto van de boot geprint met het nieuwe nummer erop. Zo handig als je photoshop hebt, haha. De beste man had gezegd dat we de boot later konden opknappen, maar het nieuwe nummer moet wel op de foto staan. Hoe je dat deed maakte niet uit. Ik had eerst nummers op papier geschreven en aan elkaar geplakt. Johan ging het op de boot plakken......waren de oude nummers veel groter, dus die moesten nog weggeplakt worden met papier. Nou, dat ziet er natuurlijk heel stom uit, als je zo'n foto inlevert. Toen ben ik aan de gang gegaan met photoshop en het lijkt net echt, hahaa.

Er is alleen 1 ding wat we nog niet konden overleggen, de verzekering, maar dat is pending. We wachten op bericht. Dat mogen we later inleveren, zodra we het binnen hebben. Oh ja, wat ook nodig is voor de aanvraag is een 'libreta de mar'. Dat is een vaarbewijs, hebben wij dus niet en dat gaan we ook niet halen. Ik weet nu wel dat die cursus hier 2 dagen duurt. Hiervoor moesten we gewoon iemand op straat vragen om een kopie. Hoe vinden jullie dat dan? Dus wij zijn gisteren richting de pier gegaan, naar al de mannetjes, die vragen aan toeristen of ze willen snorkelen. En daar hebben we gevraagd of iemand ons een kopie wilde geven. Er fietst hier altijd een heel klein mannetje rond. Hij noemt zichzelf Charlie Brown en van hem hebben we de spullen gekregen om te kopiëren. Op zijn papieren staat dat hij 1.48m is, hahaa. Hij fietst ook rond op een hele kleine mountainbike.

......En nu moeten we ongeveer 2 maanden wachten. Want dan hebben ze alles verwerkt en weten wij of we een vergunning hebben.

En vanavond Koninginnedag party!!!! Het is in de Zenzi Beach Bar in Playa del Carmen. Zouden ze bitterballen hebben.....of kalfskroketten....of haring....of spekkies......of drop?

Lekker...

Cenote las mojarras

Hier zijn we vandaag geweest. Dit is op de ruta de los cenotes, dus vlakbij ons stukje grond. Samen met Erika zijn we daar naar toe gegaan. Het is weer zo'n leuk onverhard zijweggetje wat je moet volgen. Op het eind was een plank die als een soort van hefboom moest dienen voor het parkeerterrein. Er hing een grote bel, een soort mini kerkklok. Ik heb geen idee welke toon deze bel had ( haha, voor de insiders), maar hier moest je aan een touw trekken en dan luidde je de klok en kwam er iemand de plank wegschuiven, zodat je het parkeerterrein op kon rijden. Toen wij daar aankwamen, was er niemand. Het was helemaal leeg. Dit veranderde later wel iets, maar het werd niet druk. We kregen een rondleiding en daarna hebben we er heerlijk gezwommen. Volgende week gaan we er weer naartoe. Hier zijn geen ondergrondse rivieren naar een andere cenote, dit is gewoon 1 grote cenote. Er zwemmen ook vissen in, en 'mojarra', zoals in de naam is een soort vis die hier rondzwemt.

cenote la mojarras

springen....

ik en Erika

lekker hangen...

Huurhuisje

Vanochtend hadden we afgesproken met Gonzalo Garcia, de man van het huurhuisje. We hebben definitief doorgegeven dat we het huisje gaan huren. Dus nu kunnen we ook de verhuizer doorgeven wat ons nieuwe adres gaat worden. En dan kan eindelijk onze container met onze spullen deze kant op komen. Wow, dat heeft een tijd geduurd.

de straat

nieuwbouwwijk

de eigenaar

de open keuken

woonkamer

slaapkamer

slaapkamer

badkamer

de douche

Single....12 inch...uhm...?

Vanochtend naar school geweest en we hebben Erika meegenomen. Zij volgt frans in Cancun, maar op een andere school. Zo grappig!!! Ze kende geen enkel liedje op ons mp3-tje. Dat betekent dat zij nooit naar muziek luistert of dat wij dus van een totaal andere tijd zijn, uhm. En aangezien wij haar een paar dagen geleden hebben uitgelegd wat een single was met een a en een b kant, en wat een 12 inch was, en zij heel veel naar muziek luistert, weet ik wel zeker dat zij een stuk jonger is, hahahaaa.

We hadden afgesproken bij de Costco, want we moesten een heleboel kopietjes maken. Daarna zijn we nog even door de winkel gewandeld en hebben we haar weer afgezet bij het hotel. Daar hebben we 2 afleveringen gekeken van 'IT crowd' een hilarische serie met engelse humor, die Johan hier heeft gedownload. We wisten niet of zij zulke humor leuk vond, ja dus. Jammer, dat er maar zo weinig aflevering van zijn. Deze lui zijn echt gestoord.

's Avonds hadden we een afspraak met Victor, en daarna hebben we nog even met Benjamin en zijn broers gekletst. Doorgegeven dat we niet geïnteresseerd zijn in het huis van Eduardo. En er werden recepten opgenoemd. De andere broer is kok, hij is benieuwd naar de thaise keuken. Ik kreeg te horen hoe je een garnalensoep/boullion kon maken. Maar ik hoorde dat hij er in verschillende etappe's steeds zout en knoflook bij doet, dat ik op een gegeven moment dacht, dit wordt wel een hele zoute soep. Hij gaat een keer iets voor ons maken zei hij. Eduardo werkt bij een import bedrijf en vertelde dat zij ook thaise gele curry verkochten, maar in poedervorm. Dat gaat hij morgen meenemen voor ons.

Erg.....of handig??

Ik vind het echt erg, zo corrupt als ze hier zijn, maar het is toch verrekte handig. Wij doen er nu deze maand net zo hard aan mee. April is de maand dat de papieren geregeld moeten worden voor de boot en speciaal voor het marine park. Je mag er, commercieel gezien, niet komen als je er geen vergunning voor hebt. Wanneer je privé een bootje hebt en je woont hier is het geen probleem, dan mag je er gewoon naar toe.

We hebben vandaag een collega van de havenmeester wat gegeven, zodat wij vrijdag vroeg onze papieren uit Progreso hebben, zodat wij diezelfde dag nog naar de havenmeester in Puerto Juarez kunnen gaan. Ayayay, errug, en dan kijken of we daar hetzelfde kunnen doen.

Ook zijn we naar het kantoor van het marinepark gegaan. Papieren rompslomp is daar hetzelfde, we hebben een uitdraai mee gekregen van de spullen die ze daar nodig hebben. Weer een fm3 kopie en een kopie van de papieren van de zaak enz. enz. We hebben ook een kopie nodig van een vaarbewijs, dus wij melden dat wij dat niet hebben en hier iemand voor gaan inhuren, die nu nog onbekend is. En wat zegt die man..............??? Je hebt gewoon een kopie nodig van iemand die er wel een heeft, later kun je alles gewoon wijzigen, nou ja, tsjaa......

Zo gaat alles dus in zijn werk hier in Mexico. Prachtig land, alles is hier mogelijk! Hahahahaa!!!

Onderhoud

Wij hadden een lekkende kraan in de keuken. Dit was al een tijdje zo, maar het werd steeds erger. Ik heb er een keer op geslagen, omdat ik dat gedruppel zo zat was en nu hebben wij een kraan met een knik er in, haha. Slap spul, he?? Of heb ik een bionische arm, hahahaaa. Je moest de kraan steeds dichtdraaien en dan weer een kleine slag open, want dan druppelde deze niet. Sinds gisteren lukte ook dit niet meer. Ik heb gevraagd of ze het konden verhelpen en op aanwijzingen van Johan zijn de knoppen volledig omgedraaid, warm en koud is nu omgewisseld. Niet dat dat wat uitmaakt, want we hebben in de keuken geen warm water, alleen in de badkamer, hahahaa. De warmwater knop kun je wel opendraaien, maar er komt niets uit....

Gisteren heb ik andere batterijen gehaald voor de afstandsbediening van de tv, want die werkte niet meer. Deden de nieuwe batterijen het ook niet, huh?? Het pakje bij de receptie was al open, dus ik dacht misschien heeft iemand de batterijen even geleend en zijn ze nu leeg. Weer naar beneden, en na een test beneden kreeg ik ze weer terug, want ze werkten wel??? Weer geprobeerd, weer niets, duh?? We hebben nog een afstandsbediening van de airconditioning en we besloten om ze daarin te proberen, en nou ja, daarin werkten ze wel? We hebben de batterijen van de airconditioning in die van de tv gedaan en die doet het nu weer wel met de oude batterijen van de ac. Begrijpen jullie het nog? Ik niet!!

En er is een lamp kapot in de keuken, of ze daar een nieuwe in konden draaien. Eergisteren gevraagd, gisteren waren wij heen en weer aan het rijden voor van alles en vandaag zou het worden vervangen. Benjamin die altijd grapjes loopt te maken, dat er geen wc papier is, als ik nieuwe rollen nodig heb, begon ineens over een probleempje, ze hadden geen lampjes voor in de keuken, hahahaa. Dit was dus geen grapje, gelukkig hebben we nog een lampje, deze schijnt niet direct in de keuken, maar bij de deur ernaast.

Beter een goede buur......

...dan een verre vriend, of hoe ging dat gezegde ook al weer?? Zijn we net naar het huis wezen kijken van Eduardo de broer van Benjamin, in de nieuwe wijk, Villas Morelos 2, rijden we langs een auto van een federale politie agent. Dus wij al gillen in de auto, rijden we er voorbij.....is het de engels sprekende corrupte agent van gisteren. Hij woont in Villas Morelos 2, dan hoef je niet te raden waar hij zijn huisje van aan het opknappen is en waarom hij een grotere woning heeft, aha? Toen volgde hij ons en stopte weer achter ons. Het huis naast Eduardo's huisje is een winkel, daar ging hij naar toe. Johan bleef staan tot hij was uitgestapt, en zei hola, maar dit keer kwam er alleen een buenos tardes uit en hij keek ons niet aan. Het wordt niet onze buurman, maar wel onze buurtman. Cindy, hoe ging dat toen bij jou, toen je werd aangehouden? Geen problemen in Italië?

We're back!

Jemig, we hebben weer een groots avontuur beleefd. Gisteren is het gelukt om met de aanhanger en de boot te vertrekken uit Progreso. Na 3x uitchecken 3 ochtenden achter elkaar, zijn we nu niet meer terug gekomen in hotel Yakunah, pfjoe...

Nadat we hadden gezegd dat we hoopten diezelfde dag niet meer terug te komen, hebben we ze gedag gezegd en zijn naar Remko gegaan. Hij vroeg of we nog iets wilden drinken, maar ik wilde zo snel mogelijk weg. Ik wist op dat moment nog niet dat dat een hele goede zet was van mij.

We gingen eerst het reservewiel ophalen. Daarna richting de trailer met boot. De aanhanger zag er ontzettend verroest uit en het moest eigenlijk gewoon fout gaan. Eerst de trailer aan de auto koppelen. Toen de lichten die we hadden gekocht aansluiten. Johan ging eerst de lichten testen, remlichten en gewoon licht, okay, maar de signalen voor alarm, links en rechts afslaan werkten niet. Niet goed aangesloten door Toyota. Nou ja, dan maar zonder knipperlichten. De lampen zijn grote magneten, dus ze konden zo aan de zijkanten van de trailer worden gekleeft. Nou ja......als de kabels lang genoeg zijn......2e tegenslag. De kabels waren te kort. Het kwam niet tot aan de achterkant en ze konden ook niet links en rechts worden geplaatst, want.......die kabel was ook te kort. Okay, dan maar 2 lichten aan de linkerkant van de trailer, je wilt toch gezien worden, als het donker is.

vast gekoppeld

dat is hem dan

klaar voor vertrek...

Nou, alles zat vast gekoppeld en nu konden we eindelijk gaan. Remko zou ons richting de grote weg begeleiden. We waren van zijn grond af gereden de weg op en we hadden de 1e drempel in de straat, nog geen 200 meter gereden en we hoorden allebei een geluid, waarvan we eigenlijk niet wilden weten wat het was. We keken allebei achterom en zagen dat de trailer los was geschoten. Gelukkig was alles goed vast geketend met extra kettingen, dus de trailer en boot konden niet een andere route op gaan, behalve onze auto inrijden, wat gelukkig ook niet is gebeurd, omdat we bijna stilstonden toen het gebeurde.

los geschoten....

...roestig???

Tsja, en wat moesten we nu? Eerst hebben we de trailer weer op de kogel geplaatst en hebben de boel aan de kant gezet. Ingestapt bij Remko en naar een winkel voor een andere koppeling voor op de kogel, weer terug bij de boot, kregen de mannen de bouten niet los van de verroeste trailer.....ehm, toch naar een monteur die hij kent rijden en een paar sleutels gehaald, daarmee lukte het ook niet......nu toch maar rijden met de hele zaak naar de monteur, heel voorzichtig. Deze wees weer naar de overkant, die mensen zouden het moeten kunnen. Daar kwam een mannetje met spullen, Remko zijn vrouw Martha, dochter en nog een man, die zijn paspoort kwijt is en bij hem verblijft/werkt/dj speelt, waren ook al gekomen. Uiteindelijk is het ding gedeeltelijk vervangen en vastgezet. Ondertussen was er ook al een motormuis langs gereden, omdat we met zijn allen dubbel geparkeerd stonden op een best wel drukke weg.

de hulptroepen...

vele handen.....

denk je alles te hebben gehad? Hahahaa....

Maar nu konden we eindelijk op weg. Na deze ervaring heb je dus eigenlijk al geen zin meer om de hele rit van Progreso naar Puerto Morelos te rijden, pfff. Normaal is het al 4 uur rijden en nu heb je een aanhanger. We waren al bijna buiten Progreso, waar wij stonden en het was ondertussen geen ochtend meer. Door al dat gedoe was het ineens 13.26uur toen we weg reden. We begonnen heel voorzichtig en het ging allemaal goed. Maar je zit toch niet lekker in de auto, na zoiets. Benzine ging ineens ook een stuk sneller op met die aanhanger, hahaa. Gelukkig is het hier minder duur dan in NL, wij hebben een 80 liter tank. Op de tolweg werden we bij een militair checkpoint aan de kant gehaald. Daar staan allemaal mannen met grote geweren en er stond ook een soort minitank, ik durfde er geen foto te maken. Je weet maar nooit hoe ze reageren. Verder geen bijzonderheden en we mochten weer door rijden.

...eindelijk, op weg....

...rijdt onwennig...

We hoefden nog maar een klein stuk, we zaten bijna op de snelweg naar Puerto Morelos, en toen......zwaailichten achter ons en er werd iets omgeroepen door de speaker van de auto van de federale politie. Johan deed net of hij niets begreep, we hadden nl. geen nummerplaat voor de aanhanger, uhum...... Voor 1x een stuk rijden? De papieren voor de boot waren allemaal in orde, maar die nummerplaat. En natuurlijk de lampen. De man zou een ander oproepen die engels sprak, shit, maar we mochten wel door rijden richting Puerto Morelos. De auto bleef achter ons aanrijden en later ging hij ons voorbij en stond ons ergens op te wachten. Hier moesten wij aan de kant.

een corrupte politie agent

Jammer, je moet weten dat ze hier dus erg corrupt zijn. Johan was uitgestapt en het mannetje vroeg om allerlei papieren en ging zijn leesvaardigheid testen. Begon alles hardop voor te lezen. Ik zat in de auto en Johan bleef maar heen en weer lopen voor andere papieren. Ondertussen was er ook een ander bijgekomen. Het duurde allemaal, en het duurde allemaal. Het mannetje zei op een gegeven moment de boete voor rijden zonder nummerplaat is zoveel, en Johan zei maakt niet uit ik betaal het wel. Ik was toen ook net buiten en zei tegen hem 'you want your beer money, we are almost in Puerto Morelos?' Hij keek mij aan en zei tegen mij 'you are the boss, you understand'. Ahaa!!! Daar kwam de aap uit de mouw. Hij begon toen over een boete, maar zonder bon??? Dus Johan heeft ze allebei geld gegeven, en we hebben een escorte richting Puerto Morelos gekregen. Ondertussen was het al rond 19.30uur toen wij aankwamen. De boot staat nu geparkeerd, schuin tegenover het pand.

We zijn niet meer gaan kijken naar het huis, dat was ik in ieder geval al helemaal vergeten, maar we zijn gaan eten in het centrum bij Olé Pepe. Daar kwam Isaias met een vriendin ook eten, dus daar hebben we nog even gezellig mee gekletst.

eten, Isaias en vriendin

Daarna nog even bij Erika langs en toevallig was daar net een mannetje uit Brazilië spullen aan het showen/verkopen, gigantisch grote edelstenen bewerkt met zilver. Hij is een zilversmid. Van alles wat hij maakt is er maar 1 sieraad. Antonio en Lourdes waren er ook en die hadden wij al heel lang niet gezien, dat was dus ook weer even gezellig. Toen waren we allebei zo moe, dat we naar huis zijn gegaan. Lekker douchen en slapen.

Hahaa!!

We zijn al 2x uitgecheckt uit dit hotel en nu zitten we er weer. De papieren zouden om 12.00 uur klaar zijn, maar uiteindelijk kregen we ze pas om 16.00 uur . En toen was het te laat om in het daglicht naar huis terug te rijden.

We hebben een stel ontmoet tijdens het wachten, de man kwam oorspronkelijk uit Spanje is getrouwd met een vrouw uit de US. Ze wonen in de US en ze hebben een huis in Spanje. Nu zijn ze op zoek naar een andere bestemming en dat wordt misschien Mexico. Toen hij hoorde dat wij en Remko uit NL kwamen zei hij ineens gatverdamme. Bleek dat hij ook nog in NL gewerkt had.

Gisteren zat hier in het hotel een man, getrouwd met een vrouw uit de US die overal had gewoond. Hij hoorde dat wij NL spraken en begon ineens ook mee te doen. Had hij weer een Vlaamse moeder, maar hij sprak ook NL. En jaren geleden woonde hij in Indonesië, dus hij sprak ook bahasa indonesia en javaans en maleis, hahahahaa. Hij vroeg dus aan mij waar ik vandaan kwam en ik zei Holland. Daarna kwam hij weer nee, waar ben je geboren? Ik weer in Holland en Johan er achter aan, ja in Loosdrecht. En toen kwam de vraag waar mijn ouders vandaan kwamen, en toen kwam het verhaal van Indonesië.

Richting ons hotel, zien we dit rijden...de deur aan de kant van de bestuurder kan niet meer dicht en valt soms even open. De achterklep spreekt voor zich. Lachen, toch? Het rijdt!!